with Vogue optic glasses & Gazzas earrings
Vogue gözlükler ve Gazzas küpelerle birlikte
After 1 moving house, 4 projects, a few shots, 2 business travels in 2 weeks, I threw myself into Bodrum’ s arms! It doesn’t mean that its gonna be a proper holiday, I still have a lot of work to do but at least, this time the landscape is beautiful!
The first pic of this holiday was taken by mom while I was replying to urgent e-mails before going to dinner yesterday night! Yes, I did it, I did it!
For those who don’t know that I’m wearing my contact lenses everyday to survive, here is the reality:)At home, I need to take them off to be able to protect my eyes!
What do you think? Should I keep them on when I’m going out?
2 haftaya sığdırılmış 1 ev taşıma,4 proje, birkaç çekim, iki şehirler arası yolculuk sonrası tükenmiş vaziyette Bodrum’ a atıyorum kendimi.. İşim olmadığından değil, olmaz mı, hala yapılacak bir sürü iş var ama en azından bu sefer manzaram güzel!
Ve Bodrum’ a adım attığım ilk akşamın ilk fotoğrafı annem tarafından laptop başında çekiliyor. Evden çıkmadan önceki kısıtlı vakte sığdırılan 7 mail bile kardır nasıl olsa?!
Ve böylece, aslında gözlerimin bozuk olduğunu bilmeyenlere de gerçeği açıklamış bulunuyorum:) Evet, lenslerle geçen hayata ara verilen zamanlarda aynen böyle görünüyorum:) Gün içinde uzun saatler lens kullanan insanlardan biri olarak evdeyken gözlüğe geçmek şart. Ama bu fotoğrafı görünce sokağa çıkarken de gözlüklerimi taksaymışım güzel olurmuş sanki diye düşünmedim değil.
Sizce?
Şimdi müsadenizle bir denize girip geleceğim:)
Bir eylül akşamı aynada neyin eksik olduğunu anlamaya çalışırken buldum kendimi.Giyindim, çıplak değilim. Makyajım tamam, ufak tefek pürüzler var ama onları sorun etmiyorum. Her şey “normal” görünüyor, ama içim rahat değil. Elime makası aldım. Tuğçe beni almak üzere 15 daklık mesafeden taksiye binmiş. Bir tutam saçla gözlerimi kapattım. Dünya daha çekilir oldu sanki. İlk makas darbesiyle derin bir nefes aldım. İkincisinde daha derin. 3. darbede tıkandım. 4. de tekrar açıldım. Kafamı kaldırdığımda dünya daha başkaydı. Korktum ama sevdim. Tuğçe kapının önünde takside bekliyordu, çıktım.
